Iz psihoterapijske prakse – Mandala

img_0189

 

Na slici vidimo mandalu koju je nacrtala ženska osoba D.S. (54. god.) tijekom terapeutskog rada. Žena je rastavljena deset godina, ima jednog sina, pati od naglašenog kompleksa manje vrijednosti s kompenzirajućom funkcijom traženja priznanja i podrške od strane svoje bliže okoline. Svjesno tvrdi da ne želi i da nemože ostvariti kvalitetan ljubavni odnos.

Mandala se spontano javila nakon višemjesečnog terapeutskog rada.                                                        Analiza: Mandala se sastoji od jednog velikog i četiri manja kruga, koji su povezani kvadratom, isprepletenim trokutima i s dijagonalama. U sredini mandale nalaze se dva slova  “S” koja se lagano dodiruju. Dominantna boja je crvena.

Krug u jungovoj simbolici predstavlja Jastvo, savršenstvo i cjelinu. Četiri manja kruga ukazuju na četvorstvo tj. na cjelovitost i opisuje idealnog duhovnog čovjeka. I na nebeskom i zemaljskom planu broj četiri igra odlučujuću ulogu kao fakor koji unosi red. Evo nekih od mnogobrojnih “četiri” koji donose red u naše misli:                                                                             Četiri strane svijeta                                                                                                                                                    Četiri kvaliteta (toplo, suho, vlažno, hladno)                                                                                                  Četiri temperamenta koja potječu iz antike (sangvinik, flegmatik, kolerik, melankolik)                    Četiri evanđelista (Matej, Marko, Luka, Ivan)                                                                         Četiri elementa (vatra, voda, zemlja, zrak)                                                                                   Četiri godišnja doba                                                                                                             Četiri osnovna geometrijska lika (krug, pravac, kvadrat, trokut)                                                   Četiri mjesečeve mjene ili faze                                                                                                     Četiri kabalistička slova Gospodinovog svetog imena (Yod, He,Vau, He)                                    Četiri osnovne matematičke operacije (zbrajanje, oduzimanje, množenje, dijeljenje)                   Četiri glavne vrline (pravda, mudrost, umjerenost, hrabrost)

Jungovo je zapažanje da je svako ljudsko biće rođeno sa četiri karakteristična potencijala za usvajanje iskustva i za njegovo razvrstavanje, kako bismo se mogli nositi s njima. On je ova četiri potencijala nazvao četiri funkcije psihe – intelektualna, emocionalna, opažajna i intuitivna funkcija.

D. S. je prepoznala simbol četvorstva što joj omogućuje da lakše usmjeri svoje duhovne i fizičke potencijale te da osim svoje primarne psihičke funkcije – intelektualne, započne aktivno koristiti i ostale tri funkcije koje će joj pomoći da sebe i svijet sagleda u cjelini i sa više razumijevanja.

Dva slova “S” ukazuju na potrebu za sjedinjenjem muškog i ženskog pricipa tj. na potrebu za osješčivaćenjem animusa. To je i centralna tema mandale na što ukazuju i tamne linije koje sve prelaze preko ovih dvaju slova. Možemo postaviti pitanje zašto je D.S. odabrala upravo slovo “S”. Ako primjenimo  jungovu metodu amplifikacije tada slovo “S” pripada slovu – simbolu iz skandinavskih runa a to je runa imenom Sovulo koja označava Sunce. Sunce je simbol Jastva, božanskog izvora, božanske kozmičke energije, unutarnjeg svjetla, duhovne snage , prosvjetljenja, vodstva, razvoja i prosperiteta.

Znači D.S. ima potrebu za susretom dvaju Jastva ili za susretom dviju duša u božanskom zagrljaju ili u božanskom plesu. Dva trokuta od kojih je jedan okrenut vrhom prema gore a drugi vrhom prema dolje ukazuju na povezivanje svjesnih i nesvjesnih elemenata u cilju ostvarenja cjelovitosti u procesu individuacije.

Crvena boja simbolizira libido u fazi progresije gdje je psihička energija aktivirana u progresivnom pravcu ostvarenje životnih ciljeva, partnerstva i zajedništva.

 

Advertisements

Ostvarenje ženske zrelosti

a98b44de675b6793053728631bc3e6f8

 

U priči o Demetri i Perzefoni upravo Gea – Majka Zemlja, Demetrina majka – uređuje da Had ugrabi Perzefonu i nasilno je odvede daleko od nježne brige njene majke Demetre. Perzefona se, kako kaže mit, našla u postelji  s Hadom, “u velikoj mjeri protiv svoje volje i čeznući za majkom”. Ostavši bez doma, prijateljica i cijelog svijeta kojeg je poznavala, Kora – Perzefona našla se sama s muškim načelom u podzemnom svijetu. To je arhetipski obrazac: žena se mora odvojiti od majke, a da bi se to dogodilo, ona se mora pokoriti muškom načelu – izvana ili iznutra. Ili je vanjski muškarac osvaja seksualno ili se ona poistovjećuje sa svojim unutrašnjim muškarcem; u oba slučaja prijeti joj opasnost da je zaposjedne animus – muški dio njene duše.

Prirodan ženski put do ženske zrelosti vodi preko tijela. Na to su se u biti i odnosili drevni obredi inicijacije. Obredi su djevojku često postavljali u njeno tijelo, poslije čega je to tijelo postajalo priznato kao dio ženskog kozmosa – kao nosilac plodnosti, kao posuda koja ženu sjedinjuje s Boginjom kroz koju život vječno teče.

U našem društvu , međutim ne postoje nikakvi obredi i malo je starijih žena koje nas mogu inicirati u naše vlastito ženstvo. Većina nas, muškaraca i žena, nesvjesno se poistovjećuje s muškim načelom (svjesnim vrijednosnim sistemom naših majki), uz malu ili nikakvu svijest o ženskim instinktima. Tako nesigurno lutamo i posrćemo, ulazeći u pogrešene ljubavne veze i bračne odnose.

U našoj sredini postoji velika opasnost da žena povjeruje da je postala nezavisna dok je u stvari samo opsjednuta animusom. Ulovljena u zamku nedefinirane muškosti, zasljepljena je jednim lažnim mitom. Daleko od toga da bude nezavisna, ona se polarizira u odnosu na svoju majku a konačno i u odnosu na samu sebe i svoju žensku prirodu. Na isti način je polarizirana i u odnosu na svog muškarca, koga je sama pretvorila u svoju majku. Takva žena može završiti u očajničkom sukobu s drugima ili u konfliktu koji se ispoljava kao bolest ili može nastaviti mrziti svakog muškarca kog sretne ili zazirući od njega. Da bi se pojavila prava žena, ženski princip mora biti diferenciran i integriran u odnosu na zrelu muškost. Da bi se to ostvarilo, da bismo prošli taj obred prelaza, moramo podnijeti određenu žrtvu. Svaki obred prelaza uključuje umiranje i ponovno rađanje. Cijena je prinošenje žrtve. Dio te žrtve je odustajanje od starih sigurnosnih navika i iluzija.

Kako kaže Jung, “Gdje vlada ljubav, nema nikakve volje za moć, a gdje je volja za moč jača od svega, tu ljubavi nema”.